നനവിലുമ് കനവിലുമ്, നാളുമ്, തന് ഒളി
നിനൈവിലുമ് എനക്കു വന്തു എയ്തുമ് നിന്മലന്-
കനൈകടല് വൈയകമ് തൊഴു കരുക്കു
അനല്-എരി ആടുമ് എമ് അടികള്; കാണ്മിനേ!
|
1
|
വേതിയന്, വിടൈ ഉടൈ വിമലന്, ഒന്നലര്
മൂതെയില് എരി എഴ മുനിന്ത മുക്കണന്,
കാതു ഇയല് കുഴൈയിനന്, കരുക്കുടി അമര്
ആതിയൈ, അടി തൊഴ അല്ലല് ഇല്ലൈയേ.
|
2
|
മഞ്ചു ഉറു പൊഴില് വളമ് മലി കരുക്കു
നഞ്ചു ഉറു തിരുമിടറു ഉടൈയ നാതനാര്
അമ് ചുരുമ്പു ആര് കുഴല് അരിവൈ അഞ്ചവേ,
വെഞ്ചുരമ് തനില് വിളൈയാടല് എന്കൊലോ?
|
3
|
ഊന് ഉടൈപ് പിറവിയൈ അറുക്ക ഉന്നുവീര്
കാന് ഇടൈ ആടലാന് പയില് കരുക്കുടിക്
കോന് ഉയര് കോയിലൈ വണങ്കി, വൈകലുമ്,
വാനവര് തൊഴു കഴല് വാഴ്ത്തി, വാഴ്മിനേ!
|
4
|
ചൂടുവര്, ചടൈ ഇടൈക് കങ്കൈ നങ്കൈയൈ;
കൂടുവര്, ഉലകു ഇടൈ ഐയമ് കൊണ്ടു; ഒലി
പാടുവര്, ഇചൈ; പറൈ കൊട്ട, നട്ടി
ആടുവര്; കരുക്കുടി അണ്ണല് വണ്ണമേ!
|
5
|
| Go to top |
ഇന്പു ഉടൈയാര്, ഇചൈ വീണൈ; പൂണ് അരാ,
എന്പു, ഉടൈയാര്; എഴില് മേനിമേല് എരി
മുന്പു ഉടൈയാര്; മുതല് ഏത്തുമ് അന്പരുക്കു
അന്പു ഉടൈയാര് കരുക്കുടി എമ് അണ്ണലേ!
|
6
|
കാലമുമ് ഞായിറുമ് തീയുമ് ആയവര്
കോലമുമ് മുടി അരവു അണിന്ത കൊള്കൈയര്;
ചീലമുമ് ഉടൈയവര്; തിരുക്കരുക്കു
ചാലവുമ് ഇനിതു, അവര് ഉടൈയ തന്മൈയേ!
|
7
|
എറികടല് പുടൈ തഴുവു ഇലങ്കൈ മന്നനൈ
മുറിപട വരൈ ഇടൈ അടര്ത്ത മൂര്ത്തിയാര്
കറൈ പടു പൊഴില് മതി തവഴ്, കരുക്കു
അറിവൊടു തൊഴുമവര് ആള്വര്, നന്മൈയേ.
|
8
|
പൂ മനുമ് തിചൈ മുകന് താനുമ്, പൊറ്പു അമര്
വാമനന്, അറികിലാ വണ്ണമ് ഓങ്കു എരി-
ആമ് എന ഉയര്ന്തവന് അണി കരുക്കു
നാ മനനിനില് വര നിനൈതല് നന്മൈയേ.
|
9
|
ചാക്കിയര്, ചമണ് പടു കൈയര്, പൊയ്മ്മൊഴി
ആക്കിയ ഉരൈ കൊളേല്! അരുന് തിരു(ന്) നമക്കു
ആക്കിയ അരന് ഉറൈ അണി കരുക്കുടിപ്
പൂക് കമഴ് കോയിലേ പുടൈപട്ടു ഉയ്മ്മിനേ!
|
10
|
| Go to top |
കാനലില് വിരൈമലര് വിമ്മു കാഴിയാന്,
വാനവന് കരുക്കുടി മൈന്തന് തന് ഒളി
ആന, മെയ്ഞ് ഞാനചമ്പന്തന്, ചൊല്ലിയ
ഊനമ് ഇല് മൊഴി വലാര്ക്കു ഉയരുമ്, ഇന്പമേ.
|
11
|
