പെരുകല് ആമ്, തവമ്; പേതൈമൈ തീരല് ആമ്;
തിരുകല് ആകിയ ചിന്തൈ തിരുത്തല് ആമ്;
പരുകല് ആമ്, പരമ് ആയതു ഓര് ആനന്തമ്-
മരുകലാന് അടി വാഴ്ത്തി വണങ്കവേ.
|
1
|
പാടമ് കൊള് പനുവല്-തിറമ് കറ്റുപ് പോയ്,
നാടു അങ്കു ഉള്ളന തട്ടിയ നാണ് ഇലീര്!
മാടമ് ചൂഴ് മരുകല് പെരുമാന് തിരു
വേടമ് കൈതൊഴ, വീടു എളിതു ആകുമേ.
|
2
|
ചിനത്തിനാല് വരുമ് ചെയ് തൊഴില് ആമ് അവൈ-
അനൈത്തുമ് നീങ്കി നിന്റു, ആതരവു ആയ്, മിക
മനത്തിനാല് മരുകല് പെരുമാന് തിറമ്
നിനൈപ്പിനാര്ക്കു ഇല്ലൈ, നീള് നില വാഴ്ക്കൈയേ.
|
3
|
ഓതു പൈങ്കിളിക്കു ഒണ് പാല് അമുതു ഊട്ടി,
പാതുകാത്തുപ് പലപല കറ്പിത്തു,
മാതുതാന്, മരുകല് പെരുമാനുക്കുത്
തൂതു ചൊല്ല വിടത്താന് തൊടങ്കുമേ.
|
4
|
ഇന്ന ആറു എന്പതു ഉണ്ടു അറിയേന്; ഇന്റു
തുന്നു കൈവളൈ ചോര, കണ് നീര് മല്കുമ്;
മന്നു തെന് മരുകല് പെരുമാന് തിറമ്
ഉന്നി, ഒണ്കൊടി ഉള്ളമ് ഉരുകുമേ.
|
5
|
| Go to top |
ചങ്കു ചോര, കലൈയുമ് ചരിയവേ,
മങ്കൈതാന്, മരുകല് പെരുമാന് വരുമ്
അങ്കവീതി അരുകു അണൈയാ നിറ്കുമ്;
നങ്കൈമീര്! ഇതറ്കു എന് ചെയ്കേന്, നാളുമേ?
|
6
|
കാട്ചി പെറ്റിലള് ആകിലുമ്, കാതലേ
മീട്ചി ഒന്റു അറിയാതു മികുവതേ?
മാട്ചി ആര് മരുകല് പെരുമാനുക്കുത്
താട്ചി ചാല ഉണ്ടാകുമ്!-എന് തൈയലേ.
|
7
|
നീടു നെഞ്ചുള് നിനൈന്തു, കണ് നീര് മല്കുമ്,
ഓടുമ് മാലിനോടു, ഒണ് കൊടിമാതരാള്,
മാടമ് നീള് മരുകല് പെരുമാന് വരില്
കൂടു, നീ! എന്റു കൂടല് ഇഴൈക്കുമേ.
|
8
|
കന്തവാര് കുഴല് കട്ടിലള്, കാരികൈ
അന്തി, മാല് വിടൈയോടുമ് അന്പു ആയ് മിക
വന്തിടായ്, മരുകല് പെരുമാന്! എന്റു
ചിന്തൈചെയ്തു തികൈത്തിടുമ്; കാണ്മിനേ!
|
9
|
ആതി മാമലൈ അന്റു എടുത്താന് ഇറ്റു,
ചോതി! എന്റലുമ്, തൊല് അരുള് ചെയ്തിടുമ്
ആതിയാന്, മരുകല് പെരുമാന്, തിറമ്
ഓതി വാഴ്പവര് ഉമ്പര്ക്കുമ് ഉമ്പരേ.
|
10
|
| Go to top |
