തോടു ഉലാമ് മലര്കള് തൂവിത് തൊഴുതു എഴു മാര്ക്കണ്ടേയന്
വീടുമ് നാള് അണുകിറ്റു എന്റു മെയ് കൊള്വാന് വന്ത കാലന്
പാടു താന് ചെലലുമ്, അഞ്ചി, പാതമേ ചരണമ് എന്ന,
ചാടിനാര്, കാലന് മാള; ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
1
|
വടമ് കെഴു മലൈ മത്തു ആക വാനവര് അചുരരോടു
കടൈന്തിട എഴുന്ത നഞ്ചമ് കണ്ടു പല്-തേവര് അഞ്ചി
അടൈന്തു, നുമ് ചരണമ് എന്ന, അരുള് പെരിതു ഉടൈയര് ആകിത്
തടങ്കടല് നഞ്ചമ് ഉണ്ടാര് ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
2
|
അരണ് ഇലാ വെളിയ നാവല് അരു നിഴല് ആക ഈചന്
വരണിയല് ആകിത് തന് വായ് നൂലിനാല് പന്തര് ചെയ്യ,
മുരണ് ഇലാച് ചിലന്തി തന്നൈ മുടി ഉടൈ മന്നന് ആക്കിത്
തരണി താന് ആള വൈത്താര് ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
3
|
അരുമ് പെരുഞ് ചിലൈക് കൈ വേടനായ്, വിറല് പാര്ത്തറ്കു, അന്റു(വ്)
ഉരമ് പെരിതു ഉടൈമൈ കാട്ടി, ഒള് അമര് ചെയ്തു, മീണ്ടേ
വരമ് പെരിതു ഉടൈയന് ആക്കി, വാള് അമര് മുകത്തില് മന്നുമ്
ചരമ് പൊലി തൂണി ഈന്താര് ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
4
|
ഇന്തിരന് പിരമന് അങ്കി എണ്വകൈ വചുക്കളേ
മന്തിര മറൈ അതു ഓതി വാനവര് വണങ്കി വാഴ്ത്ത,
തന്തിരമ് അറിയാത് തക്കന് വേള്വിയൈത് തകര്ത്ത ഞാന്റു,
ചന്തിരറ്കു അരുള് ചെയ്താരുമ് ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
5
|
| Go to top |
ആ മലി പാലുമ് നെയ്യുമ് ആട്ടി അര്ച്ചനൈകള് ചെയ്തു
പൂ മലി കൊന്റൈ ചൂട്ടപ് പൊറാത തന് താതൈ താളൈക്
കൂര് മഴു ഒന്റാല് ഓച്ച, കുളിര് ചടൈക് കൊന്റൈ മാലൈത്-
താമമ് നല് ചണ്ടിക്കു ഈന്താര് ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
6
|
മൈ അറു മനത്തന് ആയ പകീരതന് വരങ്കള് വേണ്ട,
ഐയമ് ഇല് അമരര് ഏത്ത, ആയിരമ് മുകമ് അതു ആകി
വൈയകമ് നെളിയപ് പായ്വാന് വന്തു ഇഴി കങ്കൈ എന്നുമ്
തൈയലൈച് ചടൈയില് ഏറ്റാര്-ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
7
|
കുവപ് പെരുന് തടക്കൈ വേടന്, കൊടുഞ്ചിലൈ ഇറൈച്ചിപ്പാരമ്,
തുവര്പ് പെരുഞ് ചെരുപ്പാല് നീക്കി, തൂയ വായ്ക് കലചമ് ആട്ട,
ഉവപ് പെരുങ് കുരുതി ചോര, ഒരു ക(ണ്)ണ്ണൈ ഇടന്തു അങ്കു അപ്പത്
തവപ് പെരുന് തേവു ചെയ്താര് ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
8
|
നക്കു ഉലാമ് മലര് പല്-നൂറു കൊണ്ടു നല് ഞാനത്തോടു
മിക്ക പൂചനൈകള് ചെയ്വാന്, മെന്മലര് ഒന്റു കാണാതു,
ഒക്കുമ്, എന് മലര്ക്കണ് എന്റു അങ്കു ഒരു ക(ണ്)ണ്ണൈ ഇടന്തുമ് അപ്പ,
ചക്കരമ് കൊടുപ്പര് പോലുമ്-ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
9
|
പുയമ് കമ് ഐഞ്-ഞാന്കുമ് പത്തുമ് ആയ കൊണ്ടു അരക്കന് ഓടിച്
ചിവന് തിരുമലൈയൈപ് പേര്ക്കത് തിരുമലര്ക് കുഴലി അഞ്ച,
വിയന് പെറ എയ്തി വീഴ വിരല് ചിറിതു ഊന്റി, മീണ്ടേ
ചയമ് പെറ നാമമ് ഈന്താര്-ചായ്ക്കാടു മേവിനാരേ.
|
10
|
| Go to top |
