This page in Tamil   Hindi/Sanskrit   Telugu   Malayalam   Bengali   Kannada   English   ITRANS    Marati  Gujarathi   Oriya   Singala   Tibetian   Thai   Japanese   Urdu   Cyrillic/Russian   Hebrew   Korean  

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്  
8.105.01   തിരുച്ചതകമ് - I മെയ്യുണര്തല് (1-10) മെയ്താന് അരുമ്പി  
പണ് - അയികിരി നന്തിനി   (തിരുത്തലമ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് ; (തിരുത്തലമ് അരുള്തരു ഉടനുറൈ അരുള്മികു തിരുവടികള് പോറ്റി )

മെയ് താന് അരുമ്പി, വിതിര്വിതിര്ത്തു, ഉന് വിരൈ ആര് കഴറ്കു, എന് കൈ താന് തലൈ വൈത്തു, കണ്ണീര് തതുമ്പി, വെതുമ്പി, ഉള്ളമ് പൊയ് താന് തവിര്ന്തു, ഉന്നൈ, പോറ്റി, ചയ, ചയ, പോറ്റി!' എന്നുമ് കൈ താന് നെകിഴവിടേന്; ഉടൈയായ്! എന്നൈക് കണ്ടുകൊള്ളേ.

[1]

കൊള്ളേന് പുരന്തരന്, മാല്, അയന് വാഴ്വു; കുടി കെടിനുമ്, നള്ളേന് നിനതു അടിയാരൊടു അല്ലാല്; നരകമ് പുകിനുമ്, എള്ളേന് തിരു അരുളാലേ ഇരുക്കപ് പെറിന്; ഇറൈവാ! ഉള്ളേന് പിറ തെയ്വമ്, ഉന്നൈ അല്ലാതു; എങ്കള് ഉത്തമനേ!

[2]

ഉത്തമന്, അത്തന്, ഉടൈയാന്, അടിയേ നിനൈന്തു ഉരുകി, മത്ത മനത്തൊടു, മാല് ഇവന്' എന്ന, മന നിനൈവില് ഒത്തന ഒത്തന ചൊല്ലിട, ഊര് ഊര് തിരിന്തു, എവരുമ് തമ് തമ് മനത്തന പേച, എഞ്ഞാന്റു കൊല് ചാവതുവേ?

[3]

ചാവ, മുന് നാള്, തക്കന് വേള്വിത് തകര് തിന്റു, നഞ്ചമ് അഞ്ചി, ആവ! എന്തായ്!' എന്റു, അവിതാ ഇടുമ് നമ്മവര് അവരേ, മൂവര് എന്റേ എമ്പിരാനൊടുമ് എണ്ണി, വിണ് ആണ്ടു, മണ്മേല് തേവര് എന്റേ ഇറുമാന്തു, എന്ന പാവമ് തിരിതവരേ!

[4]

തവമേ പുരിന്തിലന്; തണ് മലര് ഇട്ടു, മുട്ടാതു ഇറൈഞ്ചേന്; അവമേ പിറന്ത അരു വിനൈയേന്, ഉനക്കു അന്പര് ഉള് ആമ് ചിവമേ പെറുമ് തിരു എയ്തിറ്റിലേന്; നിന് തിരുവടിക്കു ആമ് പവമേ അരുളു കണ്ടായ് അടിയേറ്കു; എമ് പരമ്പരനേ!

[5]

പരന്തു പല് ആയ് മലര് ഇട്ടു, മുട്ടാതു, അടിയേ ഇറൈഞ്ചി, ഇരന്ത എല്ലാമ് എമക്കേ പെറലാമ്' എന്നുമ്, അന്പര് ഉള്ളമ് കരന്തു നില്ലാക് കള്വനേ! നിന് തന് വാര് കഴറ്കു അന്പു, എനക്കുമ് നിരന്തരമായ് അരുളായ് നിന്നൈ ഏത്ത മുഴുവതുമേ.

[6]

മുഴുവതുമ് കണ്ടവനൈപ് പടൈത്താന്, മുടി ചായ്ത്തു, മുന്നാള്, ചെഴു മലര് കൊണ്ടു എങ്കുമ് തേട, അപ്പാലന്; ഇപ്പാല്, എമ്പിരാന് കഴുതൊടു കാട്ടിടൈ നാടകമ് ആടി, കതി ഇലിയായ്, ഉഴുവൈയിന് തോല് ഉടുത്തു, ഉന്മത്തമ് മേല്കൊണ്ടു, ഉഴിതരുമേ.

[7]

ഉഴിതരു കാലുമ്, കനലുമ്, പുനലൊടു, മണ്ണുമ്, വിണ്ണുമ്, ഇഴിതരു കാലമ്, എക് കാലമ് വരുവതു? വന്തതന് പിന്, ഉഴിതരു കാല്, അത്ത! ഉന് അടിയേന് ചെയ്ത വല് വിനൈയൈക് കഴിതരു കാലമുമ് ആയ്, അവൈ കാത്തു, എമ്മൈക് കാപ്പവനേ!

[8]

പവന്, എമ്പിരാന്, പനി മാ മതിക് കണ്ണി, വിണ്ണோര് പെരുമാന്, ചിവന്, എമ്പിരാന്, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ടാന്, എന് ചിറുമൈ കണ്ടുമ്; അവന് എമ്പിരാന് എന്ന, നാന് അടിയേന് എന്ന, ഇപ് പരിചേ പുവന്, എമ്പിരാന്! തെരിയുമ് പരിചു ആവതു ഇയമ്പുകവേ.

[9]

പുകവേ തകേന് ഉനക്കു അന്പരുള്, യാന്; എന് പൊല്ലാ മണിയേ! തകവേ, എനൈ ഉനക്കു ആട്കൊണ്ട തന്മൈ? എപ് പുന്മൈയരൈ മികവേ ഉയര്ത്തി, വിണ്ണோരൈപ് പണിത്തി; അണ്ണാ! അമുതേ! നകവേ തകുമ് എമ്പിരാന്! എന്നൈ നീ ചെയ്ത നാടകമേ.

[10]

നാടകത്താല് ഉന് അടിയാര്പോല് നടിത്തു, നാന് നടുവേ വീടു അകത്തേ പുകുന്തിടുവാന്, മികപ് പെരിതുമ് വിരൈകിന്റേന്; ആടകച് ചീര് മണിക് കുന്റേ! ഇടൈ അറാ അന്പു ഉനക്കുമ് എന് ഊടു അകത്തേ നിന്റു, ഉരുകത് തന്തരുള്; എമ് ഉടൈയാനേ!

[11]

യാന് ഏതുമ് പിറപ്പു അഞ്ചേന്; ഇറപ്പു അതനുക്കു എന് കടവേന്? വാനേയുമ് പെറില് വേണ്ടേന്; മണ് ആള്വാന് മതിത്തുമ് ഇരേന്; തേന് ഏയുമ് മലര്ക് കൊന്റൈച് ചിവനേ! എമ്പെരുമാന്! എമ് മാനേ! ഉന് അരുള് പെറുമ് നാള് എന്റു?' എന്റേ വരുന്തുവനേ.

[12]

വരുന്തുവന്, നിന് മലര്പ് പാതമ് അവൈ കാണ്പാന്; നായ് അടിയേന് ഇരുന്തു നല മലര് പുനൈയേന്; ഏത്തേന് നാത് തഴുമ്പു ഏറ; പൊരുന്തിയ പൊന് ചിലൈ കുനിത്തായ്! അരുള് അമുതമ് പുരിയായേല്, വരുന്തുവന് അത് തമിയേന്; മറ്റു എന്നേ നാന് ആമ് ആറേ?

[13]

ആമ് ആറു, ഉന് തിരുവടിക്കേ അകമ് കുഴൈയേന്; അന്പു ഉരുകേന്; പൂമാലൈ പുനൈന്തു ഏത്തേന്; പുകഴ്ന്തു ഉരൈയേന്; പുത്തേളിര് കോമാന്! നിന് തിരുക്കോയില് തൂകേന്, മെഴുകേന്, കൂത്തു ആടേന്, ചാമ് ആറേ വിരൈകിന്റേന് ചതിരാലേ ചാര്വാനേ.

[14]

വാന് ആകി, മണ് ആകി, വളി ആകി, ഒളി ആകി, ഊന് ആകി, ഉയിര് ആകി, ഉണ്മൈയുമ് ആയ്, ഇന്മൈയുമ് ആയ്, കോന് ആകി, യാന്, എനതു എന്റു അവര്അവരൈക് കൂത്താട്ടു വാന് ആകി, നിന്റായൈ എന് ചൊല്ലി വാഴ്ത്തുവനേ!

[15]

വാഴ്ത്തുവതുമ് വാനവര്കള് താമ് വാഴ്വാന്; മനമ് നിന്പാല് താഴ്ത്തുവതുമ്, താമ് ഉയര്ന്തു, തമ്മൈ എല്ലാമ് തൊഴവേണ്ടി; ചൂഴ്ത്തു മതുകരമ് മുരലുമ് താരോയൈ, നായ് അടിയേന്, പാഴ്ത്ത പിറപ്പു അറുത്തിടുവാന്, യാനുമ് ഉന്നൈപ് പരവുവനേ.

[16]

പരവുവാര് ഇമൈയോര്കള്; പാടുവന നാല്വേതമ്; കുരവു വാര് കുഴല് മടവാള് കൂറു ഉടൈയാള്, ഒരു പാകമ്; വിരവുവാര് മെയ് അന്പിന് അടിയാര്കള്, മേന്മേല്; ഉന് അരവു വാര് കഴല് ഇണൈകള് കാണ്പാരോ, അരിയാനേ?

[17]

അരിയാനേ യാവര്ക്കുമ്! അമ്പരവാ! അമ്പലത്തു എമ് പെരിയാനേ! ചിറിയേനൈ ആട്കൊണ്ട പെയ് കഴല്കീഴ് വിരൈ ആര്ന്ത മലര് തൂവേന്; വിയന്തു അലറേന്; നയന്തു ഉരുകേന്; തരിയേന്; നാന് ആമ് ആറു എന്? ചാവേന്; നാന് ചാവേനേ!

[18]

വേനില് വേള് മലര്ക് കണൈക്കുമ്, വെള് നകൈ, ചെവ് വായ്, കരിയ പാനല് ആര് കണ്ണിയര്ക്കുമ്, പതൈത്തു ഉരുകുമ് പാഴ് നെഞ്ചേ! ഊന് എലാമ് നിന്റു ഉരുക, പുകുന്തു ആണ്ടാന്; ഇന്റു പോയ് വാന് ഉളാന്; കാണായ് നീ, മാളാ വാഴ്കിന്റായേ.

[19]

വാഴ്കിന്റായ്; വാഴാത നെഞ്ചമേ! വല് വിനൈപ് പട്ടു ആഴ്കിന്റായ്; ആഴാമല് കാപ്പാനൈ ഏത്താതേ, ചൂഴ്കിന്റായ് കേടു ഉനക്കു; ചൊല്കിന്റേന്, പല്കാലുമ്; വീഴ്കിന്റായ് നീ അവലക് കടല് ആയ വെള്ളത്തേ.

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്  
8.106   നീത്തല് വിണ്ണപ്പമ് - കടൈയവ നേനൈക്  
പണ് - അയികിരി നന്തിനി   (തിരുത്തലമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈ ; (തിരുത്തലമ് അരുള്തരു ഉടനുറൈ അരുള്മികു തിരുവടികള് പോറ്റി )

കടൈയവനേനൈക് കരുണൈയിനാല് കലന്തു, ആണ്ടുകൊണ്ട വിടൈയവനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിറല് വേങ്കൈയിന് തോല് ഉടൈയവനേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, ചടൈയവനേ, തളര്ന്തേന്; എമ്പിരാന്, എന്നൈത് താങ്കിക്കൊള്ളേ.

[1]

കൊള് ഏര് പിളവു അകലാത് തടമ് കൊങ്കൈയര് കൊവ്വൈച് ചെവ് വായ് വിള്ളേന് എനിനുമ്, വിടുതി കണ്ടായ്? നിന് വിഴുത് തൊഴുമ്പിന് ഉള്ളേന്; പുറമ് അല്ലേന്; ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, കള്ളേന് ഒഴിയവുമ്, കണ്ടുകൊണ്ടു ആണ്ടതു എക് കാരണമേ?

[2]

കാര് ഉറു കണ്ണിയര് ഐമ് പുലന് ആറ്റങ്കരൈ മരമായ് വേര് ഉറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്?വിളങ്കുമ് തിരുവാ രൂര് ഉറൈവായ്, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, വാര് ഉറു പൂണ് മുലൈയാള് പങ്ക, എന്നൈ വളര്പ്പവനേ.

[3]

വളര്കിന്റ നിന് കരുണൈക് കൈയില് വാങ്കവുമ് നീങ്കി, ഇപ്പാല് മിളിര്കിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെണ് മതിക് കൊഴുന്തു ഒന്റു ഒളിര്കിന്റ നീള് മുടി ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, തെളികിന്റ പൊന്നുമ്, മിന്നുമ്, അന്ന തോറ്റച് ചെഴുമ് ചുടരേ.

[4]

ചെഴികിന്റ തീപ് പുകു വിട്ടിലിന്, ചില് മൊഴിയാരില് പല് നാള് വിഴുകിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെറി വായ് അറുകാല് ഉഴുകിന്റ പൂ മുടി ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, വഴി നിന്റു, നിന് അരുള് ആര് അമുതു ഊട്ട മറുത്തനനേ.

[5]

മറുത്തനന് യാന്, ഉന് അരുള് അറിയാമൈയിന്, എന് മണിയേ; വെറുത്തു എനൈ നീ വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയിന് തൊകുതി ഒറുത്തു, എനൈ ആണ്ടുകൊള്; ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, പൊറുപ്പര് അന്റേ പെരിയോര്, ചിറു നായ്കള് തമ് പൊയ്യിനൈയേ?

[6]

പൊയ്യവനേനൈപ് പൊരുള് എന ആണ്ടു, ഒന്റു പൊത്തിക്കൊണ്ട മെയ്യവനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിടമ് ഉണ് മിടറ്റു മൈയവനേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, ചെയ്യവനേ, ചിവനേ, ചിറിയേന് പവമ് തീര്പ്പവനേ.

[7]

തീര്ക്കിന്റ ആറു എന് പിഴൈയൈ, നിന് ചീര് അരുള് എന്കൊല് എന്റു വേര്ക്കിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ് വിരവാര് വെരുവ ആര്ക്കിന്റ താര് വിടൈ ഉത്തര കോച മങ്കൈക്കു അരചേ ഈര്ക്കിന്റ അഞ്ചൊടു അച്ചമ് വിനൈയേനൈ ഇരുതലൈയേ!

[8]

ഇരുതലൈക് കൊള്ളിയിന് ഉള് എറുമ്പു ഒത്തു നിനൈപ് പിരിന്ത വിരിതലൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ് വിയന് മൂവുലകുക്കു ഒരു തലൈവാ മന്നുമ് ഉത്തര കോച മങ്കൈക്കു അരചേ പൊരു തലൈ മൂവിലൈ വേല് വലന് ഏന്തിപ് പൊലിപവനേ!

[9]

പൊലികിന്റ നിന് താള് പുകുതപ്പെറ്റു ആക്കൈയൈപ് പോക്കപ് പെറ്റു മെലികിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ് അളി തേര് വിളരി ഒലി നിന്റ പൂമ് പൊഴില് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, വലി നിന്റ തിണ് ചിലൈയാല് എരിത്തായ് പുരമ്, മാറുപട്ടേ.

[10]

മാറുപട്ടു അഞ്ചു എന്നൈ വഞ്ചിപ്പ, യാന് ഉന് മണി മലര്ത് താള് വേറുപട്ടേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയേന് മനത്തേ ഊറുമ് മട്ടേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, നീറു പട്ടേ ഒളി കാട്ടുമ് പൊന് മേനി നെടുന്തകൈയേ.

[11]

നെടുന്തകൈ, നീ, എന്നൈ ആട്കൊള്ള, യാന്, ഐമ് പുലന്കള് കൊണ്ടു വിടുമ് തകൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരവാര് വെരുവ, അടുമ് തകൈ വേല് വല്ല ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, കടുമ് തകൈയേന് ഉണ്ണുമ് തെള് നീര് അമുതപ് പെരുമ് കടലേ.

[12]

കടലിനുള് നായ് നക്കി ആങ്കു, ഉന് കരുണൈക് കടലിന് ഉള്ളമ് വിടല് അരിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടല് ഇല് അടിയാര് ഉടല് ഇലമേ മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, മടലിന് മട്ടേ, മണിയേ, അമുതേ, എന് മതു വെള്ളമേ.

[13]

വെള്ളത്തുള് നാ വറ്റി ആങ്കു, ഉന് അരുള് പെറ്റുത് തുന്പത്തിന് [നിന്]റുമ് വിള്ളക്കിലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരുമ്പുമ് അടിയാര് ഉള്ളത്തു ഉള്ളായ്, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, കള്ളത്തു ഉളേറ്കു, അരുളായ് കളിയാത കളി, എനക്കേ.

[14]

കളിവന്ത ചിന്തൈയൊടു ഉന് കഴല് കണ്ടുമ്, കലന്തരുള വെളി വന്തിലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? മെയ്ച് ചുടരുക്കു എല്ലാമ് ഒളിവന്ത പൂമ് കഴല് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, എളിവന്ത എന്തൈ പിരാന്, എന്നൈ ആളുടൈ എന് അപ്പനേ!

[15]

എന്നൈ അപ്പാ, അഞ്ചല്,' എന്പവര് ഇന്റി, നിന്റു എയ്ത്തു അലൈന്തേന്; മിന്നൈ ഒപ്പായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? ഉവമിക്കിന്, മെയ്യേ ഉന്നൈ ഒപ്പായ്; മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, അന്നൈ ഒപ്പായ്; എനക്കു അത്തന് ഒപ്പായ്; എന് അരുമ് പൊരുളേ!

[16]

പൊരുളേ, തമിയേന് പുകല് ഇടമേ, നിന് പുകഴ് ഇകഴ്വാര് വെരുളേ, എനൈ വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മെയ്മ്മൈയാര് വിഴുങ്കുമ് അരുളേ, അണി പൊഴില് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, ഇരുളേ, വെളിയേ, ഇക പരമ് ആകി ഇരുന്തവനേ.

[17]

ഇരുന്തു എന്നൈ ആണ്ടുകൊള്; വിറ്റുക്കൊള്; ഒറ്റി വൈ;' എന്നിന് അല്ലാല്, വിരുന്തിനനേനൈ, വിടുതി കണ്ടായ്? മിക്ക നഞ്ചു അമുതാ അരുന്തിനനേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, മരുന്തിനനേ, പിറവിപ് പിണിപ്പട്ടു മടങ്കിനര്ക്കേ.

[18]

മടങ്ക എന് വല് വിനൈക് കാട്ടൈ, നിന് മന് അരുള് തീക് കൊളുവുമ് വിടങ്ക, എന്തന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്?എന് പിറവിയൈ വേ രൊടുമ് കളൈന്തു ആണ്ടുകൊള്; ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, കൊടുമ് കരിക്കുന്റു ഉരിത്തു, അഞ്ചുവിത്തായ്, വഞ്ചിക് കൊമ്പിനൈയേ.

[19]

കൊമ്പര് ഇല്ലാക് കൊടിപോല്, അലമന്തനന്; കോമളമേ, വെമ്പുകിന്റേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിണ്ണവര് നണ്ണുകില്ലാ ഉമ്പര് ഉള്ളായ്; മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ, അമ്പരമേ, നിലനേ, അനല്, കാലൊടു, അപ്പു, ആനവനേ.

[20]

ആനൈ വെമ് പോരില്, കുറുമ് തൂറു എനപ് പുലനാല് അലൈപ്പുണ് ടേനൈ, എന്തായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയേന് മനത്തുത് തേനൈയുമ്, പാലൈയുമ്, കന്നലൈയുമ്, അമുതത്തൈയുമ്, ഒത്തു, ഊനൈയുമ്, എന്പിനൈയുമ്, ഉരുക്കാനിന്റ ഒണ്മൈയനേ.

[21]

ഒണ്മൈയനേ, തിരുനീറ്റൈ ഉത്തൂളിത്തു, ഒളി മിളിരുമ് വെണ്മൈയനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മെയ് അടിയവര്കട്കു അണ്മൈയനേ, എന്റുമ് ചേയായ് പിറര്ക്കു; അറിതറ്കു അരിതു ആമ് പെണ്മൈയനേ, തൊന്മൈ ആണ്മൈയനേ, അലിപ് പെറ്റിയനേ.

[22]

പെറ്റതു കൊണ്ടു, പിഴൈയേ പെരുക്കി, ചുരുക്കുമ് അന്പിന് വെറ്റു അടിയേനൈ, വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിലോ കെടുവേന്; മറ്റു, അടിയേന് തന്നൈ, താങ്കുനര് ഇല്ലൈ; എന് വാഴ് മുതലേ, ഉറ്റു, അടിയേന്, മികത് തേറി നിന്റേന്; എനക്കു ഉള്ളവനേ.

[23]

ഉള്ളനവേ നിറ്ക, ഇല്ലന ചെയ്യുമ് മൈയല് തുഴനി വെള്ളനലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിയന് മാത് തടക് കൈപ് പൊള്ളല് നല് വേഴത്തു ഉരിയായ്, പുലന്, നിന്കണ് പോതല് ഒട്ടാ, മെള്ളെനവേ മൊയ്ക്കുമ് നെയ്ക് കുടമ് തന്നൈ എറുമ്പു എനവേ.

[24]

എറുമ്പിടൈ നാങ്കൂഴ് എന, പുലനാല് അരിപ്പുണ്ടു, അലന്ത വെറുമ് തമിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെയ്യ കൂറ്റു ഒടുങ്ക, ഉറുമ് കടിപ് പോതു അവൈയേ ഉണര്വു ഉറ്റവര് ഉമ്പര് ഉമ്പര് പെറുമ് പതമേ, അടിയാര് പെയരാത പെരുമൈയനേ.

[25]

പെരു നീര് അറ, ചിറു മീന് തുവണ്ടു ആങ്കു, നിനൈപ് പിരിന്ത വെരു നീര്മൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിയന് കങ്കൈ പൊങ്കി വരുമ് നീര് മടുവുള്, മലൈച് ചിറു തോണി വടിവിന്, വെള്ളൈക് കുരു നീര് മതി പൊതിയുമ് ചടൈ, വാനക് കൊഴു മണിയേ!

[26]

കൊഴു മണി ഏര് നകൈയാര് കൊങ്കൈക് കുന്റിടൈച് ചെന്റു, കുന്റി വിഴുമ് അടിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? മെയ്മ് മുഴുതുമ് കമ്പിത്തു, അഴുമ് അടിയാരിടൈ ആര്ത്തു വൈത്തു, ആട്കൊണ്ടരുളി, എന്നൈക് കഴു മണിയേ, ഇന്നുമ് കാട്ടു കണ്ടായ് നിന് പുലന് കഴലേ.

[27]

പുലന്കള് തികൈപ്പിക്ക, യാനുമ് തികൈത്തു, ഇങ്കു ഒര് പൊയ്ന് നെറിക്കേ വിലങ്കുകിന്റേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിണ്ണുമ്, മണ്ണുമ്, എല്ലാമ് കലങ്ക, മുന്നീര് നഞ്ചു അമുതു ചെയ്തായ്; കരുണാകരനേ! തുലങ്കുകിന്റേന് അടിയേന്; ഉടൈയായ്, എന് തൊഴുകുലമേ.

[28]

കുലമ് കളൈന്തായ്; കളൈന്തായ് എന്നൈക് കുറ്റമ്; കൊറ്റച് ചിലൈ ആമ് വിലങ്കല് എന്തായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? പൊന്നിന് മിന്നു കൊന്റൈ അലങ്കല് അമ് താമരൈ മേനി അപ്പാ, ഒപ്പു ഇലാതവനേ, മലങ്കള് ഐന്താല് ചുഴല്വന്, തയിരില് പൊരു മത്തു ഉറവേ.

[29]

മത്തു ഉറു തണ് തയിരിന്, പുലന് തീക് കതുവക് കലങ്കി, വിത്തു ഉറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെണ് തലൈ മിലൈച്ചി, കൊത്തു ഉറു പോതു മിലൈന്തു, കുടര് നെടു മാലൈ ചുറ്റി, തത്തു ഉറു നീറുടന് ആരച് ചെമ് ചാന്തു അണി ചച്ചൈയനേ.

[30]

ചച്ചൈയനേ, മിക്ക തണ് പുനല്, വിണ്, കാല്, നിലമ്, നെരുപ്പു, ആമ് വിച്ചൈയനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വെളിയായ്, കരിയായ്, പച്ചൈയനേ, ചെയ്യ മേനിയനേ, ഒണ് പട അരവക് കച്ചൈയനേ കടന്തായ് തടമ് താള അടല് കരിയേ.

[31]

അടല് കരി പോല്, ഐമ് പുലന്കളുക്കു അഞ്ചി അഴിന്ത എന്നൈ വിടറ്കു അരിയായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിഴുത് തൊണ്ടര്ക്കു അല്ലാല് തൊടറ്കു അരിയായ്, ചുടര് മാ മണിയേ, ചുടു തീച് ചുഴല, കടല് കരിതു ആയ് എഴു നഞ്ചു അമുതു ആക്കുമ് കറൈക്കണ്ടനേ.

[32]

കണ്ടതു ചെയ്തു, കരുണൈ മട്ടുപ് പരുകിക് കളിത്തു, മിണ്ടുകിന്റേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? നിന് വിരൈ മലര്ത് താള് പണ്ടു തന്താല് പോല് പണിത്തു, പണിചെയക് കൂവിത്തു, എന്നൈക് കൊണ്ടു, എന് എന്തായ്, കളൈയായ് കളൈ ആയ കുതുകുതുപ്പേ.

[33]

കുതുകുതുപ്പു ഇന്റി നിന്റു, എന് കുറിപ്പേ ചെയ്തു, നിന് കുറിപ്പില് വിതുവിതുപ്പേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരൈ ആര്ന്തു, ഇനിയ മതു മതുപ് പോന്റു, എന്നൈ വാഴൈപ് പഴത്തിന് മനമ് കനിവിത്തു, എതിര്വതു എപ്പോതു? പയില്വി, കയിലൈപ് പരമ്പരനേ!

[34]

പരമ്പരനേ, നിന് പഴ അടിയാരൊടുമ് എന് പടിറു വിരുമ്പു അരനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മെന് മുയല് കറൈയിന് അരുമ്പു, അര, നേര് വൈത്തു അണിന്തായ്, പിറവി ഐ വായ് അരവമ് പൊരുമ്, പെരുമാന് വിനൈയേന് മനമ് അഞ്ചി, പൊതുമ്പു ഉറവേ.

[35]

പൊതുമ്പു ഉറു തീപ്പോല് പുകൈന്തു എരിയ, പുലന് തീക് കതുവ, വെതുമ്പുറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരൈ ആര് നറവമ് തതുമ്പുമ് മന്താരത്തില് താരമ് പയിന്റു, മന്തമ് മുരല് വണ്ടു അതുമ്പുമ്, കൊഴുമ് തേന് അവിര് ചടൈ വാനത്തു അടല് അരൈചേ.

[36]

അരൈചേ, അറിയാച് ചിറിയേന് പിഴൈക്കു അഞ്ചല്' എന്നിന് അല്ലാല്, വിരൈ ചേര് മുടിയായ്, വിടുതി കണ്ടായ്? വെള് നകൈ, കരുമ് കണ്, തിരൈ ചേര് മടന്തൈ മണന്ത തിരുപ് പൊന് പതപ് പുയങ്കാ, വരൈ ചേര്ന്തു അടര്ന്തു എന്ന, വല് വിനൈ താന് വന്തു അടര്വനവേ.

[37]

അടര് പുലനാല്, നിന് പിരിന്തു അഞ്ചി, അമ് ചൊല് നല്ലാര് അവര് തമ് വിടര് വിടലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരിന്തേ എരിയുമ് ചുടര് അനൈയായ്, ചുടുകാട്ടു അരചേ, തൊഴുമ്പര്ക്കു അമുതേ, തൊടര്വു അരിയായ്, തമിയേന് തനി നീക്കുമ് തനിത് തുണൈയേ.

[38]

തനിത് തുണൈ നീ നിറ്ക, യാന് തരുക്കി, തലൈയാല് നടന്ത വിനൈത് തുണൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയേനുടൈയ മനത് തുണൈയേ, എന് തന് വാഴ് മുതലേ, എനക്കു എയ്പ്പില് വൈപ്പേ, തിനൈത്തുണൈയേനുമ് പൊറേന്, തുയര് ആക്കൈയിന് തിണ് വലൈയേ.

[39]

വലൈത്തലൈ മാന് അന്ന നോക്കിയര് നോക്കിന് വലൈയില് പട്ടു, മിലൈത്തു അലൈന്തേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെള് മതിയിന് ഒറ്റൈക് കലൈത് തലൈയായ്, കരുണാകരനേ, കയിലായമ് എന്നുമ് മലൈത് തലൈവാ, മലൈയാള് മണവാള, എന് വാഴ് മുതലേ.

[40]

മുതലൈച് ചെവ് വായ്ച്ചിയര് വേട്കൈ വെന്നീരില് കടിപ്പ മൂഴ്കി, വിതലൈച് ചെയ്വേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടക്കു ഊന് മിടൈന്ത ചിതലൈച് ചെയ് കായമ് പൊറേന്; ചിവനേ, മുറൈയോ? മുറൈയോ? തിതലൈച് ചെയ് പൂണ് മുലൈ മങ്കൈ പങ്കാ, എന് ചിവകതിയേ!

[41]

കതി അടിയേറ്കു ഉന് കഴല് തന്തരുളവുമ്, ഊന് കഴിയാ വിതി അടിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെള് തലൈ മുഴൈയില് പതി ഉടൈ വാള് അരപ് പാര്ത്തു, ഇറൈ പൈത്തുച് ചുരുങ്ക, അഞ്ചി, മതി നെടു നീരില് കുളിത്തു, ഒളിക്കുമ് ചടൈ മന്നവനേ.

[42]

മന്നവനേ, ഒന്റുമ് ആറു അറിയാച് ചിറിയേന് മകിഴ്ച്ചി മിന്നവനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മിക്ക വേത മെയ്ന് നൂല് ചൊന്നവനേ, ചൊല് കഴിന്തവനേ, കഴിയാത് തൊഴുമ്പര് മുന്നവനേ, പിന്നുമ് ആനവനേ, ഇമ് മുഴുതൈയുമേ.

[43]

മുഴുതു അയില് വേല് കണ്ണിയര് എന്നുമ് മൂരിത് തഴല് മുഴുകുമ് വിഴുതു അനൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? നിന് വെറി മലര്ത് താള് തൊഴുതു ചെല് വാനത് തൊഴുമ്പരില് കൂട്ടിടു; ചോത്തമ്' പിരാന്; പഴുതു ചെയ്വേനൈ വിടേല്; ഉടൈയായ്, ഉന്നൈപ് പാടുവനേ.

[44]

പാടിറ്റിലേന്; പണിയേന്; മണി, നീ ഒളിത്തായ്ക്കുപ് പച്ചൂന് വീടിറ്റിലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിയന്തു, ആങ്കു അലറിത് തേടിറ്റിലേന്; ചിവന് എവ് ഇടത്താന്? എവര് കണ്ടനര്?' എന്റു ഓടിറ്റിലേന്; കിടന്തു ഉള് ഉരുകേന്; നിന്റു ഉഴൈത്തനനേ.

[45]

ഉഴൈതരു നോക്കിയര് കൊങ്കൈ, പലാപ്പഴത്തു ഈയിന് ഒപ്പായ്, വിഴൈതരുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിന്, വേലൈ നഞ്ചു ഉണ് മഴൈതരു കണ്ടന്, കുണമ് ഇലി, മാനിടന്, തേയ് മതിയന് പഴൈതരു മാ പരന്' എന്റു എന്റു അറൈവന്, പഴിപ്പിനൈയേ.

[46]

പഴിപ്പു ഇല് നിന് പാതപ് പഴമ് തൊഴുമ്പു എയ്തി, വിഴ, പഴിത്തു, വിഴിത്തിരുന്തേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെണ് മണിപ് പണിലമ് കൊഴിത്തു, മന്താരമ് മന്താകിനി നുന്തുമ്, പന്തപ് പെരുമൈ തഴിച് ചിറൈ നീരില്, പിറൈക് കലമ് ചേര്തരു താരവനേ.

[47]

താരകൈ പോലുമ് തലൈത് തലൈ മാലൈ, തഴല് അരപ് പൂണ് വീര, എന് തന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിന്, എന്നൈ മിക്കാര് ആര് അടിയാന്' എന്നിന്, ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചിന് ചീര് അടിയാര് അടിയാന്' എന്റു, നിന്നൈച് ചിരിപ്പിപ്പനേ.

[48]

ചിരിപ്പിപ്പന്, ചീറുമ് പിഴൈപ്പൈ; തൊഴുമ്പൈയുമ് ഈചറ്കു' എന്റു വിരിപ്പിപ്പന്; എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിന്, വെമ് കരിയിന് ഉരിപ് പിച്ചന്, തോല് ഉടൈപ് പിച്ചന്, നഞ്ചു ഊണ് പിച്ചന്, ഊര്ച് ചുടുകാട്ടു എരിപ് പിച്ചന്, എന്നൈയുമ് ആളുടൈപ് പിച്ചന്' എന്റു ഏചുവനേ.

[49]

ഏചിനുമ്, യാന്, ഉന്നൈ ഏത്തിനുമ്, എന് പിഴൈക്കേ കുഴൈന്തു വേചറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? ചെമ് പവള വെറ്പിന് തേചു ഉടൈയായ്; എന്നൈ ആളുടൈയായ്; ചിറ്റുയിര്ക്കു ഇരങ്കി, കായ് ചിന ആലമ് ഉണ്ടായ് അമുതു ഉണ്ണക് കടൈയവനേ. തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[50]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്  
8.114   തിരുഉന്തിയാര് - വളൈന്തതു വില്ലു  
പണ് - അയികിരി നന്തിനി   (തിരുത്തലമ് കോയില് (ചിതമ്പരമ്) ; (തിരുത്തലമ് അരുള്തരു ഉടനുറൈ അരുള്മികു തിരുവടികള് പോറ്റി )

വളൈന്തതു വില്ലു വിളൈന്തതു പൂചല് ഉളൈന്തന മുപ്പുരമ് ഉന്തീപറ ഒരുങ്കുടന് വെന്തവാ റുന്തീപറ.

[1]

ഈരമ്പു കണ്ടിലമ് ഏകമ്പര് തങ്കൈയില് ഓരമ്പേ മുപ്പുരമ് ഉന്തീപറ ഒന്റുമ് പെരുമികൈ ഉന്തീപറ.

[2]

തച്ചു വിടുത്തലുമ് താമടി യിട്ടലുമ് അച്ചു മുറിന്തതെന് റുന്തീപറ അഴിന്തന മുപ്പുരമ് ഉന്തീപറ.

[3]

ഉയ്യവല് ലാര്ഒരു മൂവരൈക് കാവല്കൊണ്ടു എയ്യവല് ലാനുക്കേ ഉന്തീപറ ഇളമുലൈ പങ്കന് എന്റു ഉന്തീപറ.

[4]

ചാടിയ വേള്വി ചരിന്തിടത് തേവര്കള് ഓടിയ വാപാടി ഉന്തീപറ ഉരുത്തിര നാതനുക്കു ഉന്തീപറ.

[5]

ആവാ തിരുമാല് അവിപ്പാകങ് കൊണ്ടന്റു ചാവാ തിരുന്താനെന്റുന്തീപറ ചതുര്മുകന് താതൈയെന് റുന്തീപറ.

[6]

വെയ്യവന് അങ്കി വിഴുങ്കത്തിരട്ടിയ കൈയൈത് തറിത്താനെന് റുന്തീപറ കലങ്കിറ്റു വേള്വിയെന് റുന്തീപറ.

[7]

പാര്പ്പതി യൈപ്പകൈ ചാറ്റിയ തക്കനൈപ് പാര്പ്പതെന് നേയേടി ഉന്തീപറ പണൈമുലൈ പാകനുക് കുന്തീപറ.

[8]

പുരന്തര നാരൊരു പൂങ്കുയി ലാകി മരന്തനി ലേറിനാര് ഉന്തീപറ വാനവര് കോനെന്റേ ഉന്തീപറ.

[9]

വെഞ്ചിന വേള്വി വിയാത്തിര നാര്തലൈ തുഞ്ചിന വാപാടി ഉന്തീപറ തൊടര്ന്ത പിറപ്പറ ഉന്തീപറ.

[10]

ആട്ടിന് തലൈയൈ വിതിക്കുത് തലൈയാകക് കൂട്ടിയ വാപാടി ഉന്തീപറ കൊങ്കൈ കുലുങ്കനിന് റുന്തീപറ.

[11]

ഉണ്ണപ് പുകുന്ത പകനൊളിത് തോടാമേ കണ്ണൈപ് പറിത്തവാ റുന്തീപറ കരുക്കെട നാമെല്ലാമ് ഉന്തീപറ.

[12]

നാമകള് നാചി ചിരമ്പിര മന്പടച് ചോമന് മുകമ് നെരിത് തുന്തീപറ തൊല്ലൈ വിനൈകെട ഉന്തീപറ.

[13]

നാന്മറൈ യോനുമകത്തിയ മാന്പടപ് പോമ്വഴി തേടുമാ റുന്തീപറ പുരന്തരന് വേള്വിയി ലുന്തീപറ.

[14]

ചൂരിയ നാര്തൊണ്ടൈ വായിനിറ് പറ്കളൈ വാരി നെരിത്തവാ റുന്തീപറ മയങ്കിറ്റു വേള്വിയെന് റുന്തീപറ.

[15]

തക്കനാ രന്റേ തലൈയിഴന് താര്തക്കന് മക്കളൈച് ചൂഴനിന് റുന്തീപറ മടിന്തതു വേള്വിയെന് റുന്തീപറ.

[16]

പാലക നാര്ക്കന്റു പാറ്കടല് ഈന്തിട്ട കോലച് ചടൈയറ്കേ യുന്തീപറ കുമരന്തന് താതൈക്കേ ഉന്തീപറ.

[17]

നല്ല മലരിന്മേല് നാന്മുക നാര്തലൈ ഒല്ലൈ യരിന്തതെന് റുന്തീപറ ഉകിരാല് അരിന്തതെന് റുന്തീപറ.

[18]

തേരൈ നിറുത്തി മലൈയെടുത് താന്ചിരമ് ഈരൈന്തുമ് ഇറ്റവാ റുന്തീപറ ഇരുപതുമ് ഇറ്റതെന് റുന്തീപറ.

[19]

ഏകാചമിട്ട ഇരുടികള് പോകാമല് ആകാചങ്കാവലെന് റുന്തീപറ അതറ്കപ്പാലുങ് കാവലെന് റുന്തീപറ.

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്  
8.124   അടൈക്കലപ് പത്തു - ചെഴുക്കമലത് തിരളനനിന്  
പണ് - അയികിരി നന്തിനി   (തിരുത്തലമ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് ; (തിരുത്തലമ് അരുള്തരു ഉടനുറൈ അരുള്മികു തിരുവടികള് പോറ്റി )

ചെഴുക് കമലത് തിരള് അന, നിന് ചേവടി ചേര്ന്തു അമൈന്ത പഴുത്ത മനത്തു അടിയര് ഉടന് പോയിനര്; യാന്, പാവിയേന്; പുഴുക്കണ് ഉടൈപ് പുന് കുരമ്പൈ, പൊല്ലാ, കല്വി ഞാനമ് ഇലാ, അഴുക്കു മനത്തു അടിയേന്; ഉടൈയായ്! ഉന് അടൈക്കലമേ.

[1]

വെറുപ്പനവേ ചെയ്യുമ് എന് ചിറുമൈയൈ, നിന് പെരുമൈയിനാല് പൊറുപ്പവനേ! അരാപ് പൂണ്പവനേ! പൊങ്കു കങ്കൈ ചടൈച് ചെറുപ്പവനേ! നിന് തിരുവരുളാല്, എന് പിറവിയൈ വേര് അറുപ്പവനേ! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[2]

പെരുമ് പെരുമാന്, എന് പിറവിയൈ വേര് അറുത്തു, പെരുമ് പിച്ചുത് തരുമ് പെരുമാന്, ചതുരപ് പെരുമാന്, എന് മനത്തിന് ഉള്ളേ വരുമ് പെരുമാന്, മലരോന്, നെടുമാല്, അറിയാമല് നിന്റ അരുമ് പെരുമാന്! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[3]

പൊഴികിന്റ തുന്പപ് പുയല് വെള്ളത്തില്, നിന് കഴല് പുണൈ കൊണ്ടു, ഇഴികിന്റ അന്പര്കള് ഏറിനര്, വാന്; യാന്, ഇടര്ക് കടല്വായ്ച് ചുഴി ചെന്റു, മാതര്ത് തിരൈ പൊര, കാമച് ചുറവു എറിയ, അഴികിന്റനന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[4]

ചുരുള് പുരി കൂഴൈയര് ചൂഴലില് പട്ടു, ഉന് തിറമ് മറന്തു, ഇങ്കു, ഇരുള് പുരി യാക്കൈയിലേ കിടന്തു, എയ്ത്തനന്; മൈത് തടമ് കണ് വെരുള് പുരി മാന് അന്ന നോക്കി തന് പങ്ക, വിണ്ണோര് പെരുമാന്, അരുള് പുരിയായ്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[5]

മാഴൈ, മൈപ് പാവിയ കണ്ണിയര് വന് മത്തു ഇട, ഉടൈന്തു, താഴിയൈപ് പാവു തയിര് പോല്, തളര്ന്തേന്; തട മലര്ത് താള്, വാഴി! എപ്പോതു വന്തു, എന് നാള്, വണങ്കുവന് വല് വിനൈയേന്? ആഴി അപ്പാ! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[6]

മിന് കണിനാര്, നുടങ്കുമ് ഇടൈയാര്, വെകുളി വലൈയില് അകപ്പട്ടു, പുന് കണന് ആയ്, പുരള്വേനൈ, പുരളാമല്, പുകുന്തു അരുളി, എന്കണിലേ അമുതു ഊറി, തിത്തിത്തു, എന് പിഴൈക്കു ഇരങ്കുമ് അമ് കണനേ! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[7]

മാ വടു വകിര് അന്ന കണ്ണി പങ്കാ! നിന് മലര് അടിക്കേ കൂവിടുവായ്? കുമ്പിക്കേ ഇടുവായ്? നിന് കുറിപ്പു അറിയേന്; പാ ഇടൈ ആടു കുഴല് പോല്, കരന്തു, പരന്തതു, ഉള്ളമ്. ആ! കെടുവേന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[8]

പിറിവു അറിയാ അന്പര്, നിന് അരുള് പെയ് കഴല് താള് ഇണൈക് കീഴ്, മറിവു അറിയാച് ചെല്വമ് വന്തു പെറ്റാര്; ഉന്നൈ വന്തിപ്പതു ഓര് നെറി അറിയേന്; നിന്നൈയേ അറിയേന്; നിന്നൈയേ അറിയുമ് അറിവു അറിയേന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[9]

വഴങ്കുകിന്റായ്ക്കു ഉന് അരുള് ആര് അമുതത്തൈ വാരിക്കൊണ്ടു, വിഴുങ്കുകിന്റേന്; വിക്കിനേന് വിനൈയേന്, എന് വിതി ഇന്മൈയാല്; തഴങ്കു അരുമ് തേന് അന്ന തണ്ണീര് പരുകത് തന്തു, ഉയ്യക് കൊള്ളായ്; അഴുങ്കുകിന്റേന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്  
8.136   തിരുപ്പാണ്ടിപ് പതികമ് - പരുവരൈ മങ്കൈതന്  
പണ് - അയികിരി നന്തിനി   (തിരുത്തലമ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് ; (തിരുത്തലമ് അരുള്തരു ഉടനുറൈ അരുള്മികു തിരുവടികള് പോറ്റി )

പരു വരൈ മങ്കൈ തന് പങ്കരൈ, പാണ്ടിയറ്കു ആര് അമുതു ആമ് ഒരുവരൈ, ഒന്റുമ് ഇലാതവരൈ, കഴല് പോതു ഇറൈഞ്ചി, തെരിവര നിന്റു, ഉരുക്കി, പരി മേറ്കൊണ്ട ചേവകനാര് ഒരുവരൈ അന്റി, ഉരുവു അറിയാതു എന് തന് ഉള്ളമ് അതേ.

[1]

ചതിരൈ മറന്തു, അറി മാല് കൊള്വര് ചാര്ന്തവര്; ചാറ്റിച് ചൊന്നോമ്; കതിരൈ മറൈത്തന്ന ചോതി, കഴുക്കടൈ കൈപ് പിടിത്തു, കുതിരൈയിന് മേല് വന്തു കൂടിടുമേല്, കുടി കേടു കണ്ടീര്! മതുരൈയര് മന്നന് മറു പിറപ്പു ഓട മറിത്തിടുമേ.

[2]

നീര് ഇന്പ വെള്ളത്തുള് നീന്തിക് കുളിക്കിന്റ നെഞ്ചമ് കൊണ്ടീര്; പാര് ഇന്പ വെള്ളമ് കൊള, പരി മേറ്കൊണ്ട പാണ്ടിയനാര്, ഓര് ഇന്പ വെള്ളത്തു ഉരുക് കൊണ്ടു, തൊണ്ടരൈ ഉള്ളമ് കൊണ്ടാര്; പേര് ഇന്പ വെള്ളത്തുള്, പെയ് കഴലേ ചെന്റു പേണുമിനേ.

[3]

ചെറിയുമ് പിറവിക്കു നല്ലവര് ചെല്ലല്മിന്; തെന്നന്, നല് നാട്ടു ഇറൈവന്, കിളര്കിന്റ കാലമ് ഇക് കാലമ്, എക് കാലത്തുള്ളുമ്; അറിവു ഒണ് കതിര് വാള് ഉറൈ കഴിത്തു, ആനന്ത മാക് കടവി, എറിയുമ് പിറപ്പൈ, എതിര്ന്താര് പുരള, ഇരു നിലത്തേ.

[4]

കാലമ് ഉണ്ടാകവേ, കാതല് ചെയ്തു ഉയ്മ്മിന്; കരുതു അരിയ ഞാലമ് ഉണ്ടാനൊടു, നാന്മുകന്, വാനവര്, നണ് അരിയ ആലമ് ഉണ്ടാന്; എങ്കള് പാണ്ടിപ് പിരാന്; തന് അടിയവര്ക്കു മൂല പണ്ടാരമ് വഴങ്കുകിന്റാന്: വന്തു, മുന്തുമിനേ.

[5]

ഈണ്ടിയ മായ ഇരുള് കെട, എപ് പൊരുളുമ് വിളങ്ക, തൂണ്ടിയ ചോതിയൈ, മീനവനുമ് ചൊല്ല വല്ലന് അല്ലന്; വേണ്ടിയ പോതേ വിലക്കു ഇലൈ വായ്തല്; വിരുമ്പുമിന് താള്; പാണ്ടിയനാര് അരുള്ചെയ്കിന്റ മുത്തിപ് പരിചു ഇതുവേ.

[6]

മായ വനപ് പരി മേറ്കൊണ്ടു, മറ്റു അവര് കൈക്കൊളലുമ്, പോയ് അറുമ്, ഇപ് പിറപ്പു എന്നുമ് പകൈകള്: പുകുന്തവരുക്കു, ആയ, അരുമ് പെരുമ്, ചീര് ഉടൈത് തന് അരുളേ അരുളുമ്: ചേയ നെടുമ് കൊടൈത് തെന്നവന് ചേവടി ചേര്മിന്കളേ.

[7]

അഴിവു ഇന്റി നിന്റതു ഒര് ആനന്ത വെള്ളത്തിടൈ അഴുത്തി, കഴിവു ഇല് കരുണൈയൈക് കാട്ടി, കടിയ വിനൈ അകറ്റി, പഴ മലമ് പറ്റു അറുത്തു, ആണ്ടവന്, പാണ്ടിപ് പെരുമ് പതമേ, മുഴുതു ഉലകുമ്, തരുവാന്, കൊടൈയേ; ചെന്റു മുന്തുമിനേ.

[8]

വിരവിയ തീ വിനൈ മേലൈപ് പിറപ്പു മുന്നീര് കടക്ക, പരവിയ അന്പരൈ, എന്പു ഉരുക്കുമ് പരമ് പാണ്ടിയനാര്, പുരവിയിന് മേല് വര, പുന്തി കൊളപ്പട്ട പൂമ് കൊടിയാര് മര ഇയല് മേറ്കൊണ്ടു, തമ്മൈയുമ് താമ് അറിയാര്, മറന്തേ.

[9]

കൂറ്റൈ വെന്റു, ആങ്കു ഐവര് കോക്കളൈയുമ് വെന്റു ഇരുന്തു, അഴകാല് വീറ്റിരുന്താന്, പെരുമ് തേവിയുമ്, താനുമ് ഒര് മീനവന്പാല് ഏറ്റു വന്തു, ആര് ഉയിര് ഉണ്ട, തിറല് ഒറ്റൈച് ചേവകനേ; തേറ്റമ് ഇലാതവര്! ചേവടി ചിക്കെനച് ചേര്മിന്കളേ.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്  
8.139   തിരുപ്പുലമ്പല് - പൂങ്കമലത് തയനൊടുമാല്  
പണ് - അയികിരി നന്തിനി   (തിരുത്തലമ് തിരുവാരൂര് ; (തിരുത്തലമ് അരുള്തരു ഉടനുറൈ അരുള്മികു തിരുവടികള് പോറ്റി )

പൂമ് കമലത്തു അയനൊടു മാല് അറിയാത നെറിയാനേ, കോങ്കു അലര് ചേര് കുവി മുലൈയാള് കൂറാ, വെണ് നീറു ആടീ, ഓങ്കു എയില് ചൂഴ് തിരുവാരൂര് ഉടൈയാനേ, അടിയേന്, നിന് പൂമ് കഴല്കള് അവൈ അല്ലാതു, എവൈ യാതുമ് പുകഴേനേ!

[1]

ചടൈയാനേ, തഴല് ആടീ, തയങ്കു മൂ ഇലൈച് ചൂലപ് പടൈയാനേ, പരഞ്ചോതീ, പചുപതീ, മഴ വെള്ളൈ വിടൈയാനേ, വിരി പൊഴില് ചൂഴ് പെരുന്തുറൈയായ്, അടിയേന് നാന്, ഉടൈയാനേ, ഉനൈ അല്ലാതു, ഉറു തുണൈ മറ്റു അറിയേനേ!

[2]

ഉറ്റാരൈ യാന് വേണ്ടേന്; ഊര് വേണ്ടേന്; പേര് വേണ്ടേന്; കറ്റാരൈ യാന് വേണ്ടേന്; കറ്പനവുമ് ഇനി അമൈയുമ്; കുറ്റാലത്തു അമര്ന്തു ഉറൈയുമ് കൂത്താ! ഉന് കുരൈ കഴറ്കേ, കറ്റാവിന് മനമ് പോല, കചിന്തു, ഉരുക വേണ്ടുവനേ!

[3]